Wieke Kramer

van Twente naar Groningen naar ....

Door de stereothuis in Twente klonk altijd al klassieke muziek. Vooral de barokke klanken opzondagochtend riepen mij destijds naar beneden om aandachtig voor de boxen tegaan zitten luisteren.

Na mijn eerste les heb ik de viool nooit meer losgelaten en sinds een paar jaar vul ik met muziek mijn dagen.
Op 2 dec 2025 heb ik mijn bachelor afgerond bij Ilona Sie Dhian Ho aan het Prins Claus Conservatorium in Groningen, om na de zomer mijn studie te vervolgen aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, bij Janet Krause.

Dat ik nu zelf de muziek kan spelen waar ik als vierjarig meisje al van droomde, voelt magisch. Alsof ik jarenlang heb gespaard om nu met mijn instrument te kunnen vertellen wat ik wil vertellen.

De zoektocht naar een viool

Ik ben een intuïtieve speler en vind het geweldig te merken dat ik mijn muzikale intuïtie steeds beter technisch kan onderbouwen. Mijn spel ontwikkelt zich, maar de viool waarop ik destijds speelde had haar grens bereikt: hoe meer toon ik maakte, hoe minder mooi de viool klonk. Deze viool was ik ontgroeid.

Ik had verwacht dat de zoektocht naar een nieuw instrument lang zou duren, maar toen ontmoette ik de Bernardus Cuijpers. Mijn oren en ogen popten open toen ik voor het eerst over de snaren streek.
De viool klinkt zoals deze eruit ziet, namelijk donker en warm en tegelijkzacht en rond. Hij klinkt zoals glühwein smaakt. Met winter als mijn favoriete seizoen is dit echt een viool die bij mij past en waarmee ik veel zin heb mijn eigen klank te ontdekken.

De viool is in Den Haag gebouwd door Johannes Bernardus Cuijpers en komt uit de tijd vanBeethoven, ca. 1810. Door de geslaagde actie bij Voor de Kunst kan ik er nu opspelen!