radicale reductie + intense spiritualiteit

De Italiaanse componist Scelsi zag klank als iets dat voorafgaat aan de mens: de componist is eerder een medium dan een maker. Geïnspireerd door de Oosterse filosofie werd hem steeds duidelijker dat de ware muziek in de klank zèlf te vinden moest zijn. Zijn jarenlange speurtocht naar de essentie hiervan leidde naar een muziek die steeds ritualistischer werd.

In 6 soli duiken de musici in de wereld van resonantie en energie en verkennen de uitersten van de klanken van hun instrument. Er wordt gegromd, gekreund, geschreeuwd en gesist. De bassist voert een ritmisch rituele dans uit, bezweringen worden uit de piano gehamerd en in In nomine Lucis horen we tenslotte de klank als oerprincipe. Dit is muziek die niet geluisterd wil worden, maar ervaren.

‍

Programma:

Mantram (1987) voor contrabas
Ko-Tha (1967) voor contrabas
Uit: Canti del Capricorno (1972)
nr 1 voor stem en piano
nr 4 voor stem en contrabas
Cinque Incantesimi (1953) voor pianosolo
CKCKC (1967) voor stem en mandoline
Manto I, II, III (1967) voor altvioolsolo
In nomine Lucis (1974) voor ensemble

‍

NIEUW AMSTERDAMS PEIL

Kristia Michael sopraan
Heleen Hulst altviool
Dario Calderone contrabas
Gerard Bouwhuis piano